Terug

Rambler rozen op de juiste manier planten en snoeien

In de afgelopen decade is een rozengroep steeds geliefder geworden. De rambler roos, kortweg rambler genoemd zijn groeikrachtige klimrozen die steeds vaker worden aangetroffen. Tot nu toe zijn ze minder bekend als de klassieke klimroos met de grote gevulde bloemen. Haar naam komt uit het Engels en betekent zwerven, rondlopen, rondtrekken. Deze betekenis komt door de rankende of slingerende groei van de lange zachte rozentakken. In tegenstelling tot de normale klimrozen groeien deze duidelijker. Ze klimmen in hoge bomen en doordringen heesters en struiken. Een verdere eigenaardigheid zijn de kleine, vaak ongevulde bloemen, die slechts één keer per jaar bloeien.

De groeikrachtige rambler rozen klimmen met hun liaanachtige takken bijna 10 meter in de hoogte. Hiermee kunnen dan ook gemakkelijk pergola’s, grotere rozenbogen, gevels of afstervende boomkronen worden begroeid. Complete huismuren kunnen zo heel eenvoudig in een sprookjesachtig Doornroosje kasteel worden betoverd.

Ramblers behoren tot de spreidklimmrs, die zelf geen hechtwortels of -organen hebben. Daarom zoeken ze naar mogelijkheden om zich vast te houden. Aan takken, draden of spalieren vinden ze houvast en hechten zich met behulp van de stekels. Het blad is niet heel anders als dat van een normale roos. Hoe sterker ze in de hoogte stijgen, des te meer wordt het onderste gedeelte kaal. In het late voorjaar ontwaakt de bloei. De meeste rambler soorten bloeien één keer per jaar. De bloei is echter zo imposant dat ze een zee van geurende, meestal enkele bloemen ontwikkelt. Inmiddels heeft de rozenkwekerij ook enkele gevulde bloemen gekweekt. De enkele bloemen zijn vergelijkbaar met de andere rozensoorten nogal klein. Indrukwekkend is echter het enorme aantal bloemen en bloembosjes. Rozenliefhebbers geven aan dat de bloei van de rambler roos een spektakel van bloemen is en het hoogtepunt van het jaar. Dit hebben ook bijen, hommels en andere insecten ontdekt. Ze komen in groten getale op zoek naar pollen en nectar en zorgen voor de bestuiving. Uit de vrouwelijke bloemen ontstaan in de late zomer en herfst rozebottels, die ook van wilde rozen bekend zijn.

Rambler rozen zijn nauwelijks te overtreffen wat hun groei- en bloeikracht betreft. In tuinen zijn er veel gebruiksmogelijkheden. Carport of gevel, pergola of spalier, obelisk of boomkroon. De rambler gebruikt elke mogelijkheid om te klimmen.

 

Inhoud

  • Rambler rozen planten
  • Rambler rozen onderhouden
  • Rambler rozen gebruik

 

Hoe worden rambler rozen geplant?

Rambler rozen stellen minder eisen dan gewone tuinrozen. Ze houden ook van de zon, maar komen ook in de halfschaduw goed terecht. Hun takken groeien sowieso naar de zon. Raadzaam is een luchtige plaats, waar de lucht goed circuleert en voor het snelle drogen van de bladeren zorgt. Net als bij andere rozen is vochtig blad vaak de oorzaak van verschillende schimmelziektes.

Een mogelijkheid om te klimmen is absoluut noodzakelijk voor een rambler roos. Dit kan bv. een spalier, een pergola, draad of een metalen hek zijn. Belangrijk is dat deze stabiel genoeg is. De rozenstruik ontwikkelt in de loop der tijd een nogal groot gewicht, wat gedragen moet worden. Slimme tuinders gebruiken rambler rozen vaak ook om oude of afstervende boomkronen te begroeien. Zo krijgt de scheidende boom een tweede leven als klimhulp.

Als substraat is elke normale tuingrond geschikt. Doorlatend, vruchtbaar en diepgrondig is het waar de rambler roos van houdt. Een zware bodem moet voor het planten goed worden losgemaakt en de uitgegraven aarde wordt met zand gemengd. Een zandbodem wordt met compost of bentoniet (natrium-kleisoort) opgewaardeerd. Zowel compost als bentoniet verbeteren de voedingswaarde en de wateropslag van de bodem.

Wortelnaakte rambler kunnen in het vroege voorjaar, voordat ze uitlopen of in de late herfst, na het bladverlies worden geplant. Bij een roos die uit een container komt is er geen tijdelijke beperking. Het plantgat wordt 70 tot 90 cm van de klimmogelijkheid aan de wind- of aan de noordkant uitgegraven. De windkant heeft het voordeel van een betere luchtcirculatie waardoor de spruit in de klimrichting wordt „geduwd“. Een oude houten ladder of een uitgeschoten jutetouw maken het voor de takken gemakkelijker om, vooral het eerste stuk, naar boven te klimmen. Wortelnaakt plantenmateriaal wordt voor het planten een uur in een waterbad gedompeld. Een droge wortelkluit wordt eveneens in het water gedompeld totdat er geen luchtbelletjes meer opstijgen. Vervolgens plant men de rambler, vult het plantgat op en snoeit de takken op kniehoogte. Deze initiële snoeibeurt wekt de vertakking op. Ramblers die in de herfst worden geplant, worden direct met boomschorssnippers of doorlatende aarde opgehoogd en met dennentakken bedekt. Deze beschermingsmaatregelen zijn alleen bij vers geplante rozen nodig.

 

Hoe worden rambler rozen onderhouden?

Na het planten worden rambler rozen vochtig gehouden, echter zonder stuwvocht te veroorzaken. Gegoten wordt slechts bij de wortels. Boomschorssnippers rondom de roos beschermen tegen het te sterke uitdrogen van de bodem. Vanaf het tweede standjaar krijgen rambler rozen twee keer per jaar, in het voorjaar als ze uitlopen en nogmaals na de bloeiperiode, voedingsstoffen. Hierbij wordt compost in de bodem ingewerkt of een speciale rozenmeststof toegevoegd. Bij het inwerken in de bodem moet er wel op worden gelet, dat de wortels aan de oppervlakte niet beschadigen.

 

Hoe worden rambler rozen gesnoeid?

Een rambler die bloeit hoeft niet of nauwelijks te worden gesnoeid. Storende of afgestorven takken worden in het voorjaar, net voordat ze uitlopen, ingekort. Naar behoefte kunnen bruine of uitgebloeide plantendelen worden verwijderd. Bij vaker bloeiende rambler rozen worden na het 3e standjaar kromgegroeide vertakkingen uitgedund. Sterke snoeimaatregelen moeten worden vermeden omdat daarmee dan ook de bloeiende takken worden verwijderd.

 

Hoe wordt de rambler roos vermeerderd?

Het vermeerderen van een rambler roos is mogelijk door stekjes. Groene toppen van de takken worden in de volle zomer van het eenjarige hout afgeknipt en in doorlatend kiemsubstraat op een lichte plaats neergezet om te wortelen. Hiervoor wordt de pot met het stekje met folie bedekt en erop gelet dat het niet uitdroogt. Een te hoge luchtvochtigheid kan tot bladluis beval leiden. Een regelmatige controle is daarom nodig. Zo kan ook gezien worden als de nieuwe groei begint en het bewortelen is gelukt. Dan wordt de folie verwijderd en de jonge plant overwintert in een beschutte kas of een broeibak.

Rambler rozen zijn niet zeer bevattelijk voor ziektes en ongedierte. Minder betekent niet, dat het niet voorkomt. Vochtig blad is meestal de oorzaak van meel- of sterroetdauw. Profylactisch worden de klimrozen met een versterkingsmiddel (bv. met een heermoesmengsel) behandeld. Als de plant is aangetast moeten zo vroeg mogelijk de aangetaste bladeren eraf gehaald worden en met de vuilnis worden weggegooid. Als niets helpt is een schimmelbestrijdingsmiddel (fungicide) noodzakelijk. Als luizen een probleem worden, helpt het afspuiten met een waterslang. Bij een sterkere aantasting kan alternatief op bewolkte dagen een brandnetelmengsel worden gebruikt. Lichte puntjes op de bovenkant van het blad duiden of een rooscicade, die aan de onderkant van het blad zit. Deze worden met een pesticide behandeld.

 

Welk gebruik hebben rambler rozen?

In elke tuin bevinden zich een aantal klimmogelijkheden, die voor een rambler roos kunnen worden gebruikt. Bijvoorbeeld als bloeikrachtige gevelbegroeiing of om een carport, schuur, boomkroon of een pergola te begroeien. De klimrozen verlenen in elk geval een betoverende indruk. Zelfs hekken kunnen eruitzien als een bloeiend Doornroosje kasteel. Rambler rozen kunnen uitstekend worden gecombineerd met een clematis. Samen slingeren en kronkelen ze in de hoogte.

 

Welke soorten zijn er?

Inmiddels zouden er ca. 170 verschillende soorten rambler rozen moeten zijn. Hiertoe behoren, voor het grootste gedeelte, de één keer bloeiende soorten, maar ook de vaker bloeiende of gevulde rambler.

  • 'Albéric Barbier' – Crèmekleurige gevulde rambler met een groeihoogte tot wel 5 meter.
  • 'Bobby James' – bijzonder groeikrachtige klimroos met halfgevulde bloemen en een enorme bloeikracht.
  • 'Flammentanz®' – Eén keer bloeiende rambler met gevulde rode bloemen en een groeihoogte tot 5 meter
  • 'Paul Noel' – nabloeiende rambler roos met roze gevulde bloemen
  • 'Super Excelsa®' – vaker bloeiende rambler met gevulde karmijnrode bloemen en een groeihoogte van tot wel 5 meter
  • 'Tausendschön' – oude rambler soort met ongevulde roze bloemen.
omhoog