(wollige) appelbloedluis bestrijden
Inhoudsopgave
Beschrijving en schade door de appelbloedluis
De appelbloedluis is bruinrood en ca. 2mm groot en bedekt met een witte, wollige draadjes, die goed te herkennen zijn op de takken en twijgen van fruitbomen. De luizen zelf scheiden deze wollige waslaag af. Terwijl er in de lente alleen individuele, kleine kolonies op wonden en snijwonden te vinden zijn, vormen zich in de zomer en herfst zeer grote, aaneengesloten kolonies. Deze kolonies worden gevonden in de bladoksels van takken en in schorsscheuren in de stammen van appel- en perenbomen. Als je de bloedluizen plat gedrukt worden, komt er een rood sap aan de vingers dat we associëren met bloed.
De luizen zuigen sappen uit de scheuten en twijgen waardoor de sapstroom verstoord wordt en de plant verzwakt. De appelbloedluis injecteert bovendien giftige stoffen in de boom. Hierdoor ontstaan er galvormige vergroeiingen in de bast. De gallen kunnen scheuren en geven woongelegenheid aan nieuwe bloedluizen. Bovendien is de kans reëel dat via dergelijke wonden vruchtboomkanker ontstaat: kankerachtige zwellingen en misvormingen op twijgen en takken. Bij ernstige aantasting kan appelbloedluis leiden tot afsterving van aangetaste delen. Vochtig weer zorgt voor een toename van appelbloedluizen.
De appelbloedluis overwintert vanaf half november tot half februari. In strenge winters overleven Meestal alleen de jonge larven, maar in de winter ook de volwassen luizen. Gemiddeld zijn er 8 tot 10 generaties per seizoen. Op het einde van het seizoen ontstaan (zoals bij de meeste bladluissoorten) gevleugelde luizen, die naar andere bomen kunnen vliegen.
De appelbloedluis tast niet alleen appelbomen aan, maar ook kweeperen en peren. Verder ook sierplanten zoals de Japanse sierkers, de vuurdoorn, meidoorn, lijsterbes en dwergmispel.
Appelbloedluis voorkomen en bestrijden
Preventieve maatregelen tegen het optreden van de appelbloedluis is een goede verzorging van de bomen en planten. Bij bomen bv. ook het aanbrengen van een lijmring om de stam. Vermijd overmatige toevoeging van stikstof en grond die constant te vochtig is. Verder is het belangrijk de bomen en planten regelmatig te snoeien en ze op aantasting te controleren. Hoe eerder deze ontdekt wordt, hoe sneller gehandeld kan worden om verdere schade te voorkomen.
Stimuleer nuttige insecten zoals zweefvliegen, lieveheersbeestjes (vooral het viervleklieveheersbeestje), gaasvliegen, oorwormen en vooral de bloedluiswesp (Aphelinus mali) door voor biodiversiteit in uw tuin te zorgen. Hiervoor moet het gebruik van chemische middelen zo veel mogelijk worden vermeden.
Als er een zichtbare appelbloedluizenplaag is, kunt u de kleine diertjes pletten; grote kolonies kunt u van de bomen verwijderen met een borstel. Snijd alle appelbloedluishaarden voorzichtig weg van de aangetaste planten en verzegel de wonden van bomen met een geschikte boomwas. Gebruik alleen bij zeer zware aantastingen preparaten die niet schadelijk zijn voor nuttige insecten.