Magnolia planten - Deze 3 dingen zijn belangrijk
Inhoudsopgave
- Wanneer is het juiste moment om magnolia’s te planten?
- Magnolia's worden bij voorkeur in het voorjaar geplant, omdat verse herfstbeplantingen in de winter gevoelig kunnen zijn.
- Welke standplaats is geschikt om magnolia’s te planten?
- Magnolia's houden zowel van zonnige als halfschaduwrijke plaatsen, mits de grond vers en humusrijk is.
- Welke plantafstand en welke plantdiepte moet bij het planten in acht worden genomen?
- Vanwege hun indrukwekkende omvang op latere leeftijd moeten magnolia's voldoende ruimte krijgen.
- Verdere Informatie
Stap 1: Het juiste moment om te planten bepalen.
De optimale planttijd voor magnolia's is de lente. In speciaalzaken is hij als potplant verkrijgbaar. Van maart tot april zijn de omstandigheden voor het planten in eigen tuin ideaal. Herfstbeplanting is mogelijk, maar ongunstige weersomstandigheden kunnen in de winter schade aan de nieuw geplante planten veroorzaken. Als het nodig is om de magnolia's in de herfst te planten, krijgen de jonge bomen winterbescherming.
Stap 2: De goede standplaats voor de magnolia bepalen.
Twee punten zijn cruciaal voor het kweken van magnolia's: geduld en een geschikte standplaats. Wat betreft de lichtomstandigheden stellen magnolia's weinig eisen. Ze gedijen zowel in de zon als in de halfschaduw. Ze zijn geschikt om op voldoende afstand van huismuren of andere muren geplant te worden en passen, afhankelijk van hun groeihoogte, in een groep van struiken. De bomen en struiken stellen wel hogere eisen aan de bodem. Gemiddelde tuinaarde biedt goede omstandigheden. Deze moet doorlatend zijn, maar toch gelijkmatig vochtig, vruchtbaar en humusrijk, en kalkvrij. Wie helaas extreme bodems heeft, of het nu lichte zandgrond of zware leemgrond is, ontkomt niet aan bodem verbeterende maatregelen. Bij lichte zandgrond is het toevoegen van compost of humus absoluut noodzakelijk. Zonder deze toevoegingen krijgen magnolia's te kampen met een tekort aan water en voedingsstoffen. Heel anders is het bij kleiachtige leemgrond, die gevoelig is voor ophopend water. Deze grond moet worden gedraineerd met grof mineraal, anders dreigen schimmelziekten.
Voor het planten wordt een plantgat gegraven, dat twee tot drie keer zo groot is als de kluit. Afhankelijk van het heersende bodemtype wordt de uitgegraven aarde gemengd met afgezette compost, zand of grind. Voor het inbrengen wordt de kluit voorzichtig losgemaakt, zonder de fijne wortels te beschadigen. Als de magnolia in het plantgat staat, wordt deze opgevuld en wordt er een gietrand getrokken. Hierdoor wordt het gietwater rechtstreeks naar de wortels dicht bij het oppervlak geleid. Het mulchen van de boomschijf heeft een positief effect. Het vermindert de verdamping van de grond en houdt de aarde vochtig. Tegelijkertijd voorkomt het onkruid. Als alternatief kunnen ondiep wortelende bodembedekkers onder de magnolia worden geplant. Goudaardbei (Waldsteinia), elfenbloemen (Epimedium) of Kruipend zenegroen (Ajuga) sluiten het bodemoppervlak op decoratieve wijze af.
Stap 3: Plantafstand en plantdiepte bepalen.
Bij de plantafstand moet rekening worden gehouden met de toekomstige groeivorm en grootte van de magnolia. Stermagnolia's (Magnolia stellata) blijven kleiner en 1,5 tot 2 meter afstand is voldoende. Dit is anders met de gewone magnolia (Magnolia x Soulangeana). Ze ontwikkelen zich tot metershoge bomen, die het best alleenstaand (solitair) tot hun recht komen. Bij het planten worden ze zo diep gezet, dat de kluit gelijk ligt met het grondoppervlak. Te diep planten kan leiden tot houtschade aan de basis van de stam, gevolgd door schimmelziekten.
Verdere Informatie
Magnolia's (botanische naam Magnolia) behoren ongetwijfeld tot de mooiste sierheesters en zijn als boom of struik met prachtige grote bloemen een lust voor het oog. Als planten zijn de soorten zeer divers. Ze groeien relatief langzaam en zijn erg populair bij plantenkenners. Als u magnolia's in uw tuin wilt, moet de standplaats voldoen aan de eisen van de sierheesters, want magnolia's verdragen verplanten slecht. Daarom moet er meer aandacht worden besteed aan het zoeken naar een standplaats dan bij andere sierheesters het geval is.
