Terug

Zonnekruid correct snoeien, vermeerderen en verzorgen

Inhoudsopgave

 

Hoe wordt het zonnekruid correct geplant?

Het zonnekruid vindt overal in de tuin een waardige plaats, mits het in de zon kan baden. In de schaduw is de bloei zwakker en verliezen de kleuren hun glans. Plant in het voorjaar, want het zonnekruid heeft wat langer nodig om te acclimatiseren. Wat de bodem betreft, werd lange tijd aangenomen dat het steppeplanten zouden zijn. Een fout die bruine, onaantrekkelijke scheuten achterliet in droge aanplantingen. Op een normale grond, die zeker niet te droog is, doet het zonnekruid het goed. Bodemvruchtbaarheid en humus stimuleren de groei. Vruchtbare compost moet dus ingegraven worden op zandgronden. Humus vergroot het vermogen van de bodem om water en voedingsstoffen op te slaan. Aan leemgronden wordt zand of grind toegevoegd. De minerale bestanddelen verbeteren de doorlatendheid en brengen lucht naar de wortels.

Hoog groeiende soorten krijgen een stevige steun. Het geeft houvast en voorkomt dat de vaste planten in volle bloei omvallen.

 

Hoe wordt het zonnekruid verzorgd?

Het zonnekruid is een klassieke vaste plant voor de tuin. In het bloemperk genieten ze van een gelijkmatige bodemvochtigheid zonder gevaar voor wateroverlast. In droge periodes betekent dit regelmatig water geven. Anders is er een risico van bruine scheuten en verlies van bloei op droge standplaatsen. Bemest in het voorjaar met compost, bijvoorbeeld als mulch rond de plant. Als alternatief kan een meststof voor vaste planten of tuinplanten rond het zonnekruid worden geharkt.

 

Hoe wordt het zonnekruid gesnoeid?

Hoog groeiend zonnekruid kan in de hoogte worden beperkt door vroegtijdig te snoeien. Dit verschuift de bloeiperiode naar achteren en verhoogt de stabiliteit. De methode heet Chelsea Chop en wordt onderhoudssnoei genoemd. Daartoe worden de buitenste scheuten van laatbloeiende en compacte vaste planten in het late voorjaar vanaf eind mei tot uiterlijk voor het begin van de zomer voor ten minste een derde tot de helft afgesneden. Dit snoeien zorgt ervoor dat het binnenste gedeelte gewoon groeit en bloeit op het gebruikelijke tijdstip. Aan de buitenkant vormen zich nieuwe jonge scheuten, die de binnenkant bedekken met verse groei en enkele weken na de gebruikelijke hoofdbloei bloeien. Regelmatig schoonmaken en verwijderen van de bloemhoofdjes helpt om de plant aantrekkelijk te houden. Wanneer de belangrijkste bloemen zijn uitgebloeid, moet het zonnekruid royaal worden teruggesnoeid. Het is raadzaam om in het eerste groeijaar flink te snoeien, omdat de plant nieuwe energie investeert in wortelknoppen en overwinterende rozetten. Oudere planten kunnen in het voorjaar worden teruggesnoeid. Ze geven de wintertuin structuur en aantrekkingskracht.

 

Hoe wordt het zonnekruid vermeerderd?

Het zaaien van zonnekruid is alleen mogelijk met de zelden verspreide soorten. De zaden van het zomerzonnekruid (Helenium bigelovii) of het vroege zomerzonnekruid (Helenium hoopesii) worden in het voorjaar gezaaid. Hybriden worden in het voorjaar geworteld door basisstekken. De gemakkelijkste manier is en blijft het delen van zonnekruid in het voor- en najaar. De kluiten worden opgegraven, voorzichtig met een spade gedeeld en verplaatst naar de nieuwe locatie. Meestal vallen de klonten uiteen in vele afzonderlijke stukken zodra ze worden verwijderd. Het delen gebeurt om de 2 à 3 jaar en dient tegelijkertijd om de planten te verjongen.

Kijk bij het uitlopen van de knoppen in het voorjaar of slakken de jonge scheuten aanvreten. In vochtige zomers nestelen zich bladvlekken en meeldauw op de bladeren. Vroeg snoeien voorkomt het gebruik van chemisch gif. Het gevaar komt ook van onder de grond. De wortelstok kan door woelmuizen gezien worden als lekkernij en voedsel.

 

Hoe wordt het zonnekruid gebruikt?

Het zonnekruid is een uitstekende vaste plant voor zonnige plaatsen. In het midden van het perk of in groepjes bij elkaar geplant vormen ze een weelderige blikvanger. Het zonnekruid vult grasaanplantingen met vingergras (Panicum), vedergras (Stipa), Japans bloedgras (Imperata) of lampenpoetsersgras (Pennisetum) effectief aan met zijn bossige bloemenzee. Samen met andere vaste planten, zoals ridderspoor (Delphinium), zonnehoed (Echinacea), gewone bergamotplant (Monarda), guldenroede (Solidago) of meisjesoog (Coreopsis), siert het zonnekruid duurzaam perken en tuinen. Afgesneden bloemstelen sieren als snijbloem in kleurrijke zomerse boeketten. Compacte rassen zoals 'Crimson Beauty' en 'Rubinzwerg' zijn geschikt voor vaste beplanting in kuipen en bakken. De wilde soorten zou men kunnen gebruiken in insectvriendelijke natuur- en wilde tuinen. 

 

Welke soorten zonnekruid zijn er?

  • Het kweken van het zonnekruid heeft de afgelopen decennia talrijke variëteiten opgeleverd. Vooral de bekende vaste plantenkweker Karl Foerster, wiens enthousiasme voor het zonnekruid talrijke kruisingen heeft opgeleverd.
  • Helenium 'Baudirektor Linne' – robuuste, roodbloeiende soort met 120 cm groeihoogte
  • Helenium 'Blütentisch' – goed groeiende soort met grote, gele bloemen
  • Helenium 'Karneol' – roodbruine soort met 120 cm groeihoogte
  • Helenium 'Königstiger' – grotere soort met 120 cm hoogte en roodgevlamde, gele bloemen
  • Helenium 'Moerheim Beauty' – halfhoog zonnekruid met koperrode bloemen
  • Helenium 'Rubinzwerg' – donkerrode soort met een compacte, 60 cm hoge groei
  • Helenium 'Waltraut' – in de late zomer bloeiende soort met tot wel 8 cm grote, goudbruine bloemen  

 

Is het zonnekruid giftig?

Het zonnekruid is niet giftig. Alleen bij gevoelige mensen kan direct contact met de plant huidirritatie veroorzaken. Het gebruik van handschoenen beperkt het risico tot een minimum.

 

Verdere informatie

Wanneer het zonnekruid haar bloeiende pracht ontvouwt in de zomerse vaste plantentuin, doet zij haar naam eer aan. Zijn heldere, warme kleuren sieren boeren- en vaste plantentuinen en gras- en bloemenborders. Talrijke bloeiende partners maken de betoverende vaste plant het hof en gaan er maar al te graag een plantverbond mee aan. Hun botanische naam Helenium komt uit het Grieks en is afgeleid van Helios (zon). Ze worden metgezellen van de zon genoemd, omdat hun bloemkleuren in de zon nog feller schijnen dan ze al doen.

Het zonnekruid omvat ongeveer 35 verschillende soorten eenjarigen, tweejarigen en een groot deel vaste planten. De composietplanten (Asteraceae) zijn inheems in vochtige weiden en de bosranden in Noord- en Midden-Amerika. Als tuinplanten zijn in ons land vooral waardige hybriden en cultivars van de het herfst zonnekruid (Helenium autumnale) bekend.

De vaste planten vormen groepen waaruit krachtig vertakte scheuten ontspruiten. Afhankelijk van het ras en de standplaats varieert hun groeihoogte tussen 50 en 150 centimeter. Ze hebben ruwe, eironde tot lancetvormige bladeren. Vanaf de zomer verschijnen op bijna elke scheutpunt tot 8 cm grote schijfbloemen, gegroepeerd in talrijke bloemschermen. Het lijkt op een zee van bloemen bestaande uit minizonnen. In het hart staan halfrond gebogen buisvormige bloemen, omgeven door één of meer kransen van neergebogen straalbloemen. Qua kleur tonen ze hun temperament en verschijnen ze in warme tinten van een of meer kleuren tussen geel, oranje en rood. Het spreekt vanzelf dat ze alle aandacht trekken. Sterker nog - bijen, hommels en vlinders voelen zich er letterlijk thuis.

Het zonnekruid is een dankbare tuinplant. Ze kunnen op veel manieren worden gecombineerd zonder hun charme te verliezen. Met hun overvloed aan bloemen domineren ze wuivende en weelderige grassen en geven ze hen steun. Ze gedragen zich voorbeeldig in het perk, want ze verdringen of overwoekeren niet.

omhoog
Trusted Shops Guarantee