Echinacea correct verzorgen en snoeien
Inhoudsopgave
Hoe wordt de Echinacea correct geplant?
Als wortelgoed geleverd:
Plaats het wortelgoed horizontaal ongeveer 10 cm diep in de grond. Vezelwortels naar beneden, laat eventuele lichtgekleurde scheuten uit de grond komen. Afhankelijk van de bodemtemperatuur kan het tot 4 weken duren voordat de eerste scheuten verschijnen.
Wortelgoed kan het beste worden geplant in de periode dat de plant in rust is, meestal van november tot april of mei, afhankelijk van het weer en de plantsoort. Het is belangrijk om wortelgoed direct na ontvangst te planten of in te kuilen om uitdrogen te voorkomen.
Als plant geleverd:
Haal de planten uit de transportverpakking en dompel deze in water (als de kluit droog lijkt). Voor het planten moet de zwarte plastic pot om de planten verwijderd worden. Sterk wortelvilt wordt zorgvuldig gescheiden met de vingers of een mes. Bij het planten in het voorjaar is het de moeite waard om de aarde met wat compost te mengen. De humus bevordert de groei. De echinacea planten worden net zo diep geplant als voorheen in de pot. Geef de planten na het planten water en zorg daarna voor voldoende bodemvocht.
De vaste planten worden aangeboden in de pot. Ze kunnen dus van de lente tot de herfst worden geplant.
Als prairieplant houdt de zonnehoed van de volle zon. Lichte schaduw tussen losse struiken zijn op geen enkele manier schadelijk, alleen de bloei kan dan wel wat minder uitgesproken zijn. De grond moet in de eerste plaats goed doorlatend zijn. Ook al wordt de zonnehoed als gemakkelijk te verzorgen beschouwd, kan hij slecht tegen ophopend vocht en vooral tegen natte grond. Zandgrond verrijkt met humus wordt als ideaal beschouwd. Dichte of vaste kleigronden bieden daarentegen geen goede basis voor een lang leven. Ze worden gedraineerd met grof zand of grind. Het loont al de moeite als er een kleine ophoging wordt gemaakt, waardoor het water door de heuvelachtige structuur naar de zijkant kan wegvloeien. De vaste planten worden in de herfst of het voorjaar geplant. Afhankelijk van hun latere groeihoogte staan ze 30 tot 70 cm uit elkaar. Bij het planten is het raadzaam om de humusrijke potgrond zoveel mogelijk te verwijderen. De potgrond kan zeer goed water vasthouden en wordt in milde winters een probleem voor de vorstbestendige planten. Als de grond niet bevriest, verzamelt zich veel vocht direct bij de rustende wortel. De onderstammen rotten en zijn na de winter niet meer aanwezig. Hoewel het vermoeden bestaat dat de echinacea bevroren is, is deze in werkelijkheid verrot.
Hogere soorten komen het best tot hun recht op de achtergrond van vaste plantenperken. Samen met grassen creëren ze een prachtige prairiesfeer in de zomerse tuin.
Hoe wordt de echinacea verzorgd?
Zodra de zonnehoed zich op zijn standplaats heeft gevestigd en zich prettig voelt, heeft hij geen speciale verzorging meer nodig. Water geven is alleen nodig tijdens extreme hitte periodes. Giet dicht bij de grond en vermijd zoveel mogelijk dat de bladeren nat worden. Bemesten met compost of hoornspaanders in het voorjaar is voldoende voor deze bescheiden vaste plant.
Hoe wordt de echinacea correct gesnoeid?
Snoeien is niet nodig als de bloemen als snijbloem worden gebruikt of na de bloei voor droogboeketten. De scheut sterft in de herfst af en laat de oude bloemen met hun bolvormige zaaddozen achter. Ze geven het tuinperk een aantrekkelijk wintergezicht. Vorstbescherming is in principe niet nodig voor de echinacea, maar…
De “hoogproductieve rassen” van de afgelopen jaren zijn kwetsbaar en oeverleven onze winters vaak niet. Daar zijn verschillende redenen voor, variërend van laboratoriumvermeerdering tot tuinbouwteelt. Deze nieuwe soorten met hun spectaculaire kleuren moeten in het voorjaar worden geplant zodat ze een heel seizoen de tijd hebben om te groeien. In de winter moeten ze worden beschermd met kreupelhout en een extra folie. De folie is minder bedoeld om te beschermen tegen de kou, maar om te beschermen tegen vocht. Echinacea soorten of oude soorten zoals 'Magnus', 'Light Star' of 'Rubinstern' zijn robuuster en hebben geen winterbescherming nodig.
De zonnehoed kan worden vermeerderd door zaden of door deling in de lente of herfst. Zaden worden na de oogst in de nazomer direct in het perk gezaaid. Door de koudeprikkel in de winter vindt de ontkieming plaats in het volgende voorjaar.
Slakkenschade in het voorjaar en echte meeldauw in de zomer kunnen de vaste planten aantasten. Slakken zijn alleen een probleem voor de verse scheuten, want later vinden ze het ruwe blad hen niet meer lekker. Echte meeldauw verschijnt wanneer droogte volgt op regen of wanneer er voortdurend water op de bladeren wordt gegoten. Aangetaste bladeren kunt u het beste afsnijden en bij het gft-afval deponeren.
Hoe kan de echinacea gebruikt worden?
Er is een reden waarom de rode zonnehoed zo populair is bij tuinbezitters. De grote bloemen trekken de aandacht. Er zijn goede combinatiemogelijkheden met andere vaste planten of een vergelijkbaar steppekarakter. Deze omvatten duizendblad (Achillea), asters, anijsplanten (Agastache), lavendel (Liatris), reuze lavendel (Perovskia) en verschillende grassen. Vingergras (Panicum), vedergras (Stipa tenuissima) of lampenpoetsersgras (Pennisetum) zijn geweldige buren die zonnehoed letterlijk omringen. De verwanten van de gele zonnehoed - de Rudbeckia (Rudbeckia) - zien er ook mooi uit naast de zonnehoed.
Purperen zonnehoeden worden gebruikt in zomerse bloemen- of vaste plantenperken. Ze staan mooi in grind- en steppetuinen. Ondanks hun Noord-Amerikaanse oorsprong zijn zuivere soorten geschikt voor natuur- en wilde tuinen, omdat hun bloemen zeer bij-, hommel- en vlindervriendelijk zijn. Compacte soorten kunnen in sierpotten worden gehouden en na de bloei in de tuin worden uitgeplant.
Wat is de werking van echinacea?
De smalbladige zonnehoed (Echinacea angustifolia) of de egelzonnehoed (Echinacea pallida) worden voornamelijk gebruikt als geneeskrachtige plant. Omdat deze twee soorten nogal langzaam groeien, wordt de gewone of rode zonnehoed ook medicinaal gebruikt. Van de wortels worden afkooksels, infusies of tincturen voor de natuurgeneeskunde gemaakt. De purperen zonnehoed wordt beschouwd als immuunversterkend, genezingsbevorderend en antibacterieel. Echinacea wordt gebruikt bij tal van huidproblemen, infecties of immuundeficiëntie.
Verdere informatie
De rode zonnehoed (Echinacea purpurea), ook bekend als zonnehoed, komt oorspronkelijk uit de droge prairies van Noord-Amerika. De echinacea pallida is ook bekend onder de naam egelzonnehoed. De botanische afleiding van het Griekse ‘echinos’ betekent egel en verwijst naar de schubvormige steunblaadjes van de bloemhoofdjes. Ze zien eruit als een kegelvormige punt die doet denken aan een kleine egel.
Vroeger behoorde de rode zonnehoed tot het geslacht van de zonnehoeden (Rudbeckia), waarmee nog steeds een nauwe verwantschap bestaat. Zowel het geslacht Echinacea als Rudbeckia zijn klassieke composieten (Asteraceae oftewel madeliefjesfamilie). De levendige kleuren van de straalbloemen maken zonnehoeden tot populaire vaste planten in de tuin. Inheemse Indianen gebruikten de vaste planten als universeel geneesmiddel, in het bijzonder voor wondgenezing. Tot op de dag van vandaag is Echinacea een belangrijk geneeskrachtig kruid in de natuurgeneeskunde en homeopathie.
De rode zonnehoed groeit in open prairielandschappen, losse bosformaties en op berghellingen met een steppekarakter in het oosten van de VS. In totaal omvat het geslacht Echinacea 9 soorten vaste planten. Ze vormen allemaal korte wortelstokken met overwegend zwartachtige wortels. Rechtopstaande scheuten met ruw behaarde bladeren in eivorm of lancetvorm produceren in de zomer lange bloemstengels. Aan het uiteinde ontvouwen zich kegelvormige bloemhoofdjes, omgeven door roze of paarsrode, deels ook gele of witte straalbloemen. Afhankelijk van de soort en het ras staan de gekleurde bloemblaadjes horizontaal aan de zijkant of hangen ze soms naar beneden.
In Europa is de rode zonnehoed al sinds de 17e eeuw bekend. Sindsdien vindt men deze groeikrachtige vaste planten in vaste plantentuinen, bloemenperken of open struikborders. Lange tijd was de diversiteit beperkt tot enkele soorten, totdat Amerikaanse vaste plantenkwekers enkele decennia geleden hun aandacht op de zonnehoed richtten. Sindsdien is er een bijna onoverzichtelijk aantal kruisingen en soorten, die om de paar jaar worden vervangen door nieuwere rassen. Bijna geen enkele andere plant kent zo'n snelle botanische variatie als de Echinacea. Bijna alle kleuren, behalve blauw en violet, zijn te vinden in enkele, halfgevulde of volledig gevulde vorm. Zonnehoeden behoren tot de populairste bloeiende vaste planten in onze tuinen, omdat ze relatief droogtebestendig, uiterst decoratief en gemakkelijk te verzorgen zijn. Op de juiste standplaats worden ze jarenlang trouwe tuinmetgezellen.
Hoe wordt de echinacea verzorgd?
Zodra de zonnehoed zich op zijn plaats heeft gevestigd en zich prettig voelt, heeft hij geen speciale verzorging meer nodig. Water geven is alleen nodig in extreme hitte periode‘s. Giet dicht bij de grond en vermijd zoveel mogelijk dat de bladeren nat worden. Bemesten met compost of hoornkrullen in het voorjaar is ruim voldoende voor de niet veeleisende vaste planten.
Hoe wordt de echinacea correct gesnoeid?
Snoeien is niet nodig als de bloeiwijzen als snijbloem worden gebruikt of voor droge arrangementen, nadat ze zijn vervaagd. De spruit sterft in de herfst af en laat de vroegere bloemen met hun bolvormige zaadkoppen achter. Ze geven het tuinperk een sfeervolle winterlook. Vorstbescherming is in principe niet nodig voor de echinacea, maar…
De "high-performance soorten" van de afgelopen jaren, die onze winters vaak niet overleven, worden als gevoelig geclassificeerd. Daar zijn verschillende redenen voor, variërend van laboratoriumvermeerdering tot tuinbouwteelt. Deze nieuwe soorten met hun spectaculaire kleuren moeten in het voorjaar worden geplant om ze een volledig groeiseizoen te geven. In de winter moeten ze worden beschermd met kreupelhout en een extra folieafdekking. De folie is minder bedoeld om te beschermen tegen de kou, maar om te beschermen tegen vocht. Echinacea soorten of oude soorten zoals 'Magnus', 'Light Star' of 'Rubinstern' zijn robuuster en behoeven geen winterbescherming.
De zonnehoed kan worden vermeerderd door zaden of door deling in de lente of herfst. Zaden worden na de oogst in de nazomer direct in het perk gezaaid. Door de koudeprikkel in de winter vindt de ontkieming plaats in het volgende voorjaar.
Slakkenschade in het voorjaar en echte meeldauw in de zomer kunnen de vaste planten aantasten. Slakken zijn alleen een probleem voor de verse scheuten, omdat later het ruige blad hen niet meer aanspreekt. Echte meeldauw verschijnt wanneer droogte volgt op regen of voortdurend water geven op de bladeren. Aangetaste bladeren kunt u het beste afsnijden en bij het gft-afval deponeren.
Hoe kan de echinacea gebruikt worden?
Er is een reden waarom de rode zonnehoed zo populair is bij tuinbezitters. De grote bloemen trekken de aandacht naar zich toe. Goede ontwerpopties ontstaan met andere vaste planten of een vergelijkbaar steppekarakter. Deze omvatten duizendblad (Achillea), asters, anijsplanten (Agastache), lavendel (Liatris), reuze lavendel (Perovskia) en verschillende grassen. Vingergras (Panicum), vedergras (Stipa tenuissima) of lampenpoetsersgras (Pennisetum) zijn geweldige buren die zonnehoed letterlijk verstrikken. De verwanten van de gele zonnehoed - de Rudbeckia (Rudbeckia) - zien er ook mooi uit.
Paarse zonnehoed wordt gebruikt in zomerbloemen- of vaste plantenbedden. Ze slaan een goed figuur in grind- en steppetuinen. Ondanks hun Noord-Amerikaanse oorsprong zijn pure soorten geschikt voor natuurlijke en wilde tuinen, omdat hun bloemen uiterst vriendelijk zijn voor bijen, hommels en vlinders. Compacte soorten kunnen in sierpotten worden opgekweekt en na de bloei in de tuin worden uitgeplant.
Wat is de werking van echinacea?
De smalbladige zonnehoed (Echinacea angustifolia) of de egelzonnehoed (Echinacea pallida) worden voornamelijk gebruikt als medicinale plant. Omdat deze twee soorten wat langzaam groeien, wordt de zonnehoed ook medicinaal gebruikt. Afkooksels, infusies of tincturen voor natuurlijke geneeskunde worden gemaakt van de wortels. Zonnehoed wordt beschouwd als immuunversterkend, genezingsbevorderend en antibacterieel. Echinacea wordt gebruikt voor tal van huidproblemen, infecties of immuundeficiëntie.
Verdere informatie
De echinacea purpurea, ook bekend als de paarse zonnehoed, komt oorspronkelijk uit de dorre prairiegebieden van Noord-Amerika. De echinacea is ook bekend onder de naam zonnehoed of egelzonnehoed. De botanische afleiding van het Griekse "echinos" betekent egel en verwijst naar de geschubde schutbladen van de bloemhoofdjes. Ze zien eruit als een kegelvormige kegel, die doet denken aan een kleine egel. De rode zonnehoed behoorde vroeger tot het geslacht zonnehoed (Rudbeckia), waarmee nog steeds een nauwe verwantschap bestaat. Zowel het geslacht echinacea als rudbeckia zijn klassieke madeliefjesfamilie (Asteraceae). De levendige kleuren van de straalbloemen maken de zonnehoed tot populaire vaste planten in de tuin. Inheemse Amerikanen gebruikten de vaste planten als wondermiddel en vooral voor wondgenezing. Tot op de dag van vandaag is echinacea een belangrijk medicinaal kruid in de natuurgeneeskunde en homeopathie.
De rode zonnehoed groeit in open prairielandschappen, losse bosformaties en op berghellingen met een steppekarakter in het oosten van de VS. In totaal omvat het geslacht echinacea 9 soorten vaste planten. Ze vormen allemaal korte wortelstokken met overwegend zwartachtige wortels. Opstaande scheuten met ruw behaarde bladeren met een eivormige of lancetvormige vorm produceren in de zomer lange bloemstengels. Kegelvormige bloemhoofdjes ontvouwen zich aan het einde, omgeven door roze of karmozijnrode, soms gele of witte lintbloemen. Afhankelijk van het type en de soort staan de gekleurde bloemblaadjes horizontaal opzij of hangen soms naar beneden.
De rode zonnehoed is in Europa al sinds de 17e eeuw bekend. Sindsdien zijn de groeikrachtige vaste planten te vinden in vaste plantentuinen, bloemenbeplantingen of open heesterborders. Lange tijd bleef het ras beperkt tot enkele soorten, tot een paar decennia geleden de Amerikaanse vaste plantenveredelaars zich op de zonnehoed richtten. Sindsdien is er een bijna onhandelbaar aantal kruisingen en variëteiten die om de paar jaar worden vervangen door nieuwere soorten. Bijna geen enkele andere plant laat de botanische carrousel van variëteiten zo snel draaien als bij de echinacea. Bijna alle kleuren behalve blauw en violet zijn te vinden in eenvoudige, halfgevulde of volledige vormen. De zonnehoed behoort tot de meest populaire bloeiende vaste planten in onze tuinen, omdat ze relatief droogtetolerant, zeer decoratief en gemakkelijk te verzorgen zijn. Op de juiste standplaats worden ze jarenlang trouwe tuingenoten.
