GRATIS verzending vanaf € 49,- bestelwaarde*! NAAR DE KORTINGSCODE

GRATIS verzending vanaf € 39,- bestelwaarde*! NAAR DE KORTINGSCODE

Terug

Vetplanten

Inhoudsopgave:

 

1: Vetplanten standplaats: Hier voelt uw plant zich op zijn gemak

De meeste bekende vetplanten zijn bewoners van droge gebieden in tropische of gematigde streken. Bijna allemaal kunnen ze op droge plaatsen de volle zon verdragen, althans na een langzame acclimatisatie in de winter. Vorstgevoelige soorten zijn zeer gemakkelijk te verzorgen op de vensterbank. Ze verdragen meestal volle zon zonder dat hun bladeren verbranden. Lichte schaduw wordt getolereerd, maar het mag niet te donker zijn. Op zwaar beschaduwde plaatsen verliezen de planten hun typische groei en worden ze vatbaar voor wortelziekten. Er is maar één voorwaarde voor de grond: Het moet doorlaatbaar zijn. In de tuin is elke kiezel- of zandgrond ideaal. Zware, natte grond is totaal ongeschikt voor winterharde vetplanten. Laat de grond draineren of kweek de droogteliefhebbers in een bak. Bij het kweken in potten is het belangrijk te zorgen voor een goede drainage in de pot. Drainagegaten en een drainagelaag van kleikorrels of potscherven vormen een goede basis. Als substraat wordt gewone cactusaarde aanbevolen. Het is zeer doorlaatbaar en heeft een hoog gehalte aan mineralen.

 

2. Vetplanten correct planten: zo groeien vetplanten het beste

In de tuin is de huislook (Sempervivum) en soortgelijke vetplanten in muurspleten of in andere onvriendelijke levensgebieden te vinden. Soms is het helmaal niet zo eenvoudig grote potkluiten in die kleine ruimtes te planten. Er blijft dan geen andere mogelijkheid om de vetplanten al tijdens het planten te delen en de wortelkluit kleiner te maken. De deelstukken worden voorzichtig in de spleten geduwd. Bij droge en verticale muren wordt een kleine steen onder het deelstuk vastgestoken om het eruit spoelen in de groeifase te vermijden. De vetplanten kunnen gecombineerd worden met andere van droogte houdende planten. Tapijttijm (Thymus serpyllum), rozenkransje (Antennaria dioica) of zilverdistel (Carlina acaulis) zijn goede buren. Holle boomstronken worden soms beplant met vetplanten. In principe is dit geen slecht idee, maar men moet er wel rekening mee houden dat de stronk zal rotten en uiteindelijk uiteen zal vallen. Bovendien kan vocht zich ophopen in de holle ruimte en neemt het risico op schimmelinfecties toe.

 

Vetplanten in potten planten

Dankzij hun bescheidenheid kunnen vetplanten worden gebruikt voor ongewone plantenbakken. De kleinste scheurtjes of wortelruimtes dienen als leefgebied. Plantenbakken, bv. van beton, keramische schalen, oude schotels of plantenmanden, worden gevuld met zeer doorlaatbare grond en er wordt op toegezien dat het water goed wordt afgevoerd. Een drainagelaag van grind of kleikorrels op de bodem verbetert de waterafvoer. Kamervetplanten kunnen het hele jaar door worden geplant. Bij het planten van rozetvormende vetplanten is het belangrijk dat ze onder een lichte hoek worden geplant. Een rechte stand zorgt ervoor dat het water naar het midden stroomt en het hart gaat rotten. Een laag kiezelsteentjes op het grondoppervlak rondom de vetplant is decoratief en voorkomt tegelijkertijd verrotting. De bladeren rusten niet op de grond en drogen sneller wanneer ze vochtig zijn.

 

3: Vetplanten correct verzorgen

De droogteminnende planten zijn allesbehalve onderhoudsgevoelig. Dit geldt zowel voor succulenten binnenshuis als voor succulenten buitenshuis. Water geven is alleen nodig bij zeer lange hitteperiodes of wanneer de wortelzone is uitgedroogd. Het is raadzaam om voorzichtig te zijn met de hoeveelheid water, want overvloedig water geven heeft eerder het tegenovergestelde effect. Als er te veel water is, gaan vetplanten aan de basis rotten. De plantenvoeding moet net zo spaarzaam zijn. Bemest alleen in kleine doses, bij voorkeur met een cactusmeststof voor de binnenkweek. Bij uitplanten in de tuin is bemesting niet nodig. Het snoeien is net zo weinig werk. Dode bladeren worden regelmatig verwijderd. Soorten die rechtop groeien, kunnen regelmatig in vorm worden gesnoeid. Scheuten die uit vorm groeien, worden teruggesnoeid. Huislook en andere vetplanten hebben de eigenaardigheid dat de rozet na de bloei afsterft en de uitlopers hun plaats innemen. Na de bloei wordt de bruine rozet met de verdorde stengel aan de basis afgesneden. Als u vetplanten in potten houdt, is het raadzaam ze om de drie à vier jaar te verpotten. Het oude gebruikte substraat wordt van de wortels geschud en vervangen door vers substraat. Het uitplanten gebeurt in het voorjaar en wordt bij voorkeur gecombineerd met plantendeling voor vermeerdering. Winterbescherming voor winterharde vetplanten is in de tuin zelden nodig. In onbeschutte plaatsen kunnen dennentakken beschutting bieden tegen ijzige wind en strenge vorst. Tropische en koudegevoelige vetplanten overwinteren op een lichte koele vensterbank.

 

4. Vetplanten ziektes en verzorgingsfouten

Succulenten zijn resistent tegen ziekten en plagen. Afhankelijk van het soort vetplant kan het gebeuren dat wolluizen of schildluizen in stilstaande lucht verschijnen. Ze worden bestreden met een biologisch bestrijdingsmiddel. In de volle grond zijn slakken bijna het enige gevaar. Verzorgingsfouten komen echter veel vaker voor, bijv. te veel water geven veroorzaakt rot in het rozet of aan de wortel. Deze planten kunnen alleen worden gered door ze uit te graven, de dode wortelresten te verwijderen en ze op een betere plaats te verplanten. Paradoxaal genoeg kunnen verdorde bladeren een indicatie zijn van te veel nattigheid. Als de wortels eenmaal zijn weggerot, kan de plant geen water meer opnemen en verdort hij. Verdorde vetplanten of hun rozetten sterven af bij sommige soorten. Dit maakt deel uit van de normale levenscyclus van de betreffende soort. Wegsnijden aan de basis verwijdert het probleem en maakt plaats voor de opnieuw groeiende nakomelingen.

 

Zijn vetplanten giftig?

De meeste vetplanten zijn niet giftig. Tripmadam (Sedum reflexum) of de gewone huislook (Sempervivum tectorum) gelden bij kruidenkenners zelfs als eetbaar. Maar er zijn ook uitzonderingen, zoals bij bijna alle wolfsmelksoorten (Euphorbia). De geldboom (Crassula arborescens) is geclassificeerd als mogelijk licht giftig. Voor honden en katten zijn sommige Kalanchoë-soorten ongezond en veroorzaken braken en diarree. Gevaarlijker dan giftige plantendelen zijn scherpe stekels op de bladranden of de scheuten. Onzorgvuldig gebruik kan vervelende verwondingen veroorzaken.

 

Vetplanten en hun gebruik

Rotstuinen en droge stenen muren, troggen en schalen, muurscheuren, groene daken of grafbeplantingen zijn slechts enkele voorbeelden van mogelijke toepassingen voor vetplanten. Er zijn nauwelijks grenzen aan creatieve beplantingsideeën. Tropische vormen zijn geschikt als onderhoudsarme kamerplanten in potten, schalen of als onderbeplanting. Bekende vertegenwoordigers van kamerplanten zijn agaves (Agava), echeveria (Echeveria agavoides), aloë (Aloe vera), gasteria (Gasteria verrucosa), kalanchoë (Kalanchoe) of aeonium (Aeonium arboreum). Ook de bekende lidcactus (Schlumbergera) is een van de bloeiende succulenten. Winterharde vetplanten vinden een thuis in verschillende tuingedeelten, al is het in een kleine beplante bak. Creatieve tuinders planten de groenblijvers in oude metalen potten, kisten, uitgeholde stenen of zelfs afgedankte leren schoenen. Met hun sierlijk gebladerte zijn ze geweldige bladversierders en vertonen ze een heel bijzondere charme. Voor in de tuin staan het steenklokje (Sedum telephium), huislook (Sempervivum) of het gouddruppeltje (Chiastophyllum) bekend als vorstbestendige vetplanten. Wat zijn vetplanten? Vetplanten (Succulenten) zijn gewassen die zich hebben aangepast aan extreme weersomstandigheden, met name lange droogteperiodes. Typische kenmerken van vetplanten zijn bijvoorbeeld de vermindering van de bladgrootte of de vorming van vochtvasthoudende plantendelen in de scheut, het blad of de wortel. Zij komen over de hele wereld voor, van arctische en alpiene gebieden tot halfwoestijnen en andere dorre streken. Vlezige bladeren zijn kenmerkend voor veel vetplanten. "Succulentus" komt uit het Latijn en betekent "sappig". Dit beschrijft het vermogen van de planten om water op te slaan in hun weefsels of organen. De indeling in blad-, stam- en knolsucculenten bepaalt het respectieve opslagorgaan van de plant. De bekendste zijn de stam succulenten, waartoe bijna alle cactussen behoren. Dankzij het opgeslagen water kunnen deze planten lange periodes van droogte ongeschonden overleven. Dit maakt ze interessant voor aanplant op plaatsen waar gewone planten het laten afweten.

 

Wat zijn vetplanten?

Vetplanten (Succulenten) zijn gewassen die zich hebben aangepast aan extreme weersomstandigheden, met name lange droogteperiodes. Typische kenmerken van vetplanten zijn bijvoorbeeld de vermindering van de bladgrootte of de vorming van vochtvasthoudende plantendelen in de scheut, het blad of de wortel. Zij komen over de hele wereld voor, van arctische en alpiene gebieden tot halfwoestijnen en andere dorre streken. Vlezige bladeren zijn kenmerkend. Meer over het onderwerp vetplanten soorten.

omhoog
Trusted Shops Guarantee