Terug

Topinamboer correct planten, oogsten en schillen

Inhoudsopgave

                                                          

Hoe wordt topinamboer correct geplant?

De struikachtige zonnebloem is meer dan eenvoudig te kweken. Zij moet in de zon staan, eventueel in de halfschaduw. Als het op tuinaarde aankomt, hangt het ervan af of u de topinamboer kweekt voor opbrengst of meer voor sierwaarde. Als grote knollen het doel zijn, is vruchtbare, humusrijke grond met een goede afwatering aan te bevelen. Elke goede tuingrond stelt deze eisen. Als het minder om de oogst gaat en meer om de toppen, is de kans groter dat u haar minder vruchtbare grond geeft. Ofwel zanderig en voedselarm of licht verdicht. Door deze suboptimale omstandigheden wordt de sterke groei wat afgeremd. Ongeacht het betreffende doel is een anti-worteldoek altijd aan te raden. Begraaf een anti-wortelbarrière rond de plant, of laat een grote pot of betonnen kuip (minstens 50 liter) met drainagegaten in de bodem zinken. De wortelruimte is beperkt tot het potvolume en verhindert dat de plant kan migreren. Als er meer ruimte is, kunnen ze in het wild groeien. Dankzij zijn indrukwekkende groeihoogte is de zonnebloem een ​​prachtige aanvulling op een bloeiende vaste planthaag aan de schutting. Maar pas op, als de vaste plant het aangrenzende terrein binnendringt, riskeert u de rust aan de omheining.

De topinamboer wordt jaarlijks gekweekt, ook al is het een vaste plant. De knollen worden vanaf begin april geplant op een afstand van minimaal 50 centimeter. De plantdiepte is tussen de 5 en 15 centimeter. Als alternatief kunt u de knollen in het najaar planten, nadat de scheut is afgestorven. Leg er bij aanplant in de herfst wat dennentakken overheen ter bescherming tegen vorst of een dam van compost, die in het voorjaar in het bed wordt verdeeld. Als u gewend bent aan aardappelen, kunt u dezelfde procedure gebruiken met topinamboer.

Topinamboer wordt na een paar jaar omgeplant, wanneer de opbrengsten merkbaar afnemen. Hiervoor worden in het najaar enkele knollen op een nieuwe plek geplaatst met een wortelscherm. De overige planten worden zorgvuldig uitgegraven en er blijven geen wortelresten achter. Als er in het voorjaar nieuwe scheuten op de oude plaats verschijnen, graaft u ze zonder aarzelen uit. Meer over het onderwerp topinamboer planten.

 

Hoe wordt de topinamboer correct verzorgd?

Nadat de planten in het voorjaar zijn gegroeid en de uitloop heeft plaatsgevonden, is de inspanning beperkt. Bij droogte wordt extra water gegeven. Als de zonnebloem langdurig watergebrek heeft, blijven de knollen klein en is de oogst slecht. Bemesting is aan te raden voor grote knollen. U kunt de planten maandelijks tot midzomer voeden met hoornkrullen of met een plantaardige meststof. De belangrijkste toename vindt plaats van midzomer tot herfst. Met een scheuthoogte van ca. 50 cm kan de knolmaat weer vergroot worden. Zwakke scheuten worden eruit gerukt en sterke blijven staan.

De topinamboer is grotendeels winterhard en heeft geen bescherming nodig. Alleen vers geplante knollen zijn bedekt met ruwe lagen. Door de knollen in de late winter af te dekken met folie of vlies, stijgt de bodemtemperatuur en wordt de knolgroei verlengd tot de oogst in de herfst.

Voor vermeerdering plaatst u de kleinere knollen direct na het oogsten terug in het bed. Als ze te lang in de open lucht blijven, drogen ze uit en bederven ze mogelijk. Topinamboer staat niet op het menu van ongedierte. Mollen en woelmuizen kunnen knollen dragen, waardoor de groeikrachtige planten ineens ergens anders verschijnen. In de zomer, na een verandering in het weer, verschijnt meeldauw, wat vaak voorkomt op meerjarige zonnebloemen.

 

Hoe kan de topinamboer gebruikt worden?

De topinamboer wordt naar behoefte geoogst. Ze drogen na korte tijd in de open lucht en kunnen niet zo goed worden bewaard als aardappelen. Daarom worden ze ook in de winter geoogst, zolang de grond niet bevroren is. Het oogsten begint wanneer de scheuten bruin worden en afsterven. Voor consumptie worden de knollen schoongemaakt en gewassen.

Zoete aardappelen hebben een nootachtige tot artisjokachtige smaak. Ze kunnen rauw, gestoomd of gekookt in soepen, salades of friet worden gebruikt. Wrijf de snijvlakken in met citroensap om te voorkomen dat ze bruin worden. Het grote voordeel van de knolgewas is dat de topinamboer de polysaccharide inuline bevat in plaats van zetmeel. Bij regelmatig gebruik bevordert de voedingsvezel een gezonde darmflora. Daarnaast bevatten de knollen nauwelijks calorieën en ondersteunen ze diëten.

 

Hoe wordt de topinamboer correct geschild?

De knollen van de topinamboer hoeven niet per se geschild te worden. Ze kunnen ongeschild of zonder schil worden gebruikt. Gebruik een groente- en aardappelschiller om de schil te verwijderen.

 

Hoe wordt de topinamboer correct bewaard?

In tegenstelling tot aardappelen kunnen knollen niet lang worden bewaard. Ze kunnen enkele dagen koel en droog bewaard worden. De schil beschermt de binnenkant niet tegen uitdroging, dus de knollen moeten zo snel mogelijk worden verwerkt. Als u zelf de topinamboer heeft gekweekt, kunt u deze indien nodig in de winter nog steeds oogsten van onbevroren grond.

 

Verdere informatie

Wie deze mooie zonnebloem in de tuin ziet groeien, zal nauwelijks geloven dat er heerlijke lekkernijen uit de wortels groeien.

Topinamboer (Helianthus tuberosus) is een zonnebloem die veel moestuiniers kennen als een smakelijk knolgewas. Afhankelijk van de regio heeft de plant verschillende namen, zoals aardappel, aardpeer, Indiase aardappel, kleine zonnebloem, Rossler of zoete aardappel. Het werd ongeveer 400 jaar geleden vanuit Zuid-Amerika naar Europa gebracht. Eerder was het al lang bekend en gebruikt door de inheemse Indianen als een gecultiveerde plant. Vroeger werden de knollen als delicatesse beschouwd. In de 18e eeuw verving de aardappel met een hogere opbrengst de knolgewas in populariteit. Onlangs herinnerd men zich de nuttige vaste plant weer. Ze keert langzaam terug naar de tuinen en menu's.

Samen met meer dan 50 andere soorten vormt de topinamboer het geslacht van zonnebloemen (Helianthus) en is het een typische margrietfamilie (Asteraceae). In haar Midden- en Zuid-Amerikaanse thuisland maakt de vaste plant grote gebieden groen. De sterk groeiende vaste plant vormt uitlopers en grote bosjes. Haar uitlopervormende wortels eindigen in afgeronde spruitknollen, die later worden gebruikt voor de oogst. De vorm van de wortelknolletjes is heel anders. Ze kunnen doen denken aan peren, appels of gemberbollen. De witte binnenkant van de knol ziet er altijd hetzelfde uit. Het groeigedrag is zo sterk en geeft de meerjarige en winterharde plant de reputatie van een neofyt. Het vormt een bedreiging voor de inheemse flora, omdat het andere planten verdringt met zijn agressieve groei. Uit de wortels groeien tot drie meter hoge scheuten, die grof behaard zijn en aan de bovenkant vertakken. Ook de gesteelde, eivormige bladeren zijn behaard. Vanaf midzomer verschijnen decoratieve gele bloemhoofdjes met een diameter tot 10 cm.

Met de recente herontdekking van de topinamboer als een gezond voedingssupplement, wordt de zonnebloem vaker in tuinen aangetroffen. Het ziet eruit als een klassieke sierplant, zodat de onder de grond sluimerende gebruikswaarde nauwelijks herkenbaar is. In tuinen is de vaste plant geschikt voor verwildering of als bloeiende vaste plant haag.

omhoog
Trusted Shops Guarantee